Auberge
Restaurant
Traiteur
De omgeving

Saint Izaire

Saint Izaire is een middeleeuws dorp in het zuiden van de Aveyron, midden in het gebied van de rode aarde (Rougiers) aan de oevers van de rivier de Dourdou. Saint Izaire wordt gedomineerd door het imposante 14de eeuwse bisschoppelijk kasteel.

Middenin de straten en steegjes ontdekt men vele middeleeuwse huisjes, velen nog met de typisch middeleeuwse kruisramen daterend uit de 15de en 16de eeuw.

Aan de voet van het dorp aan de oevers van de Dourdou treft u de perfecte plek voor het vliegvissen en niet ver daar vandaan een sportveld, speeltuin, picknickwei, voetbalveld, tennisbaan en feestzaal.

Vandaag de dag maakt de gemeente deel uit van het canton van St-Affrique. Het kasteel kan men weer bezoeken. Een van de zalen is gewijd aan priester Hermet, een andere zaal aan de menhirs...

Wandelingen rond Saint Izaire

Wij nodigen u uit onze wandelingen te ontdekken

Chateau de Saint Izaire

Het kasteel van Saint-Izaire is een 14de eeuws bisschoppelijk kasteel in het dorp Saint-Izaire in het departement Aveyron. Sinds 1991 wordt het geclassificeerd als een historisch monument.  Het wordt onderhouden door een vereniging "Vie et Château", die een klein museum gecreëerd hebben waar de geschiedenis van het kasteel en de inwoners van Saint Izaire gedocumenteerd worden.

Het kasteel maakt deel uit van een groep van 23 kastelen die tezamen een toeristische route vormen genaamd "la  Route des Seigneurs du Rouergue".

Het kasteel is een massief vierkanten roodstenen gebouw dat o.a. het gemeentehuis van het dorp herbergt. De constructie wordt gesteund door een wachttoren in de zuidelijke vleugel (gedeeltelijk verloren gegaan in de 19de eeuw). Deze wachttoren bevat muurschilderingen uit de 14de eeuw en het plafond van de bisschoppenzaal is in 17de eeuwse barokstijl uitgevoerd.  Het kasteel werd gebouwd door Guillaume Rotlindes, voorvader van Rollinde de Beaumont. Het was bedoeld als geschenk aan de abdij van Vabres, vlakbij Saint-Affrique: de overdrachtsakte is vandaag de dag bewaard gebleven. Het kasteel werd vooral gebruikt als zomerresidentie van de abdij. Toen de kathedraal en het paleis van Vabres verwoest werden in de religieuze oorlogen, werd het kasteel gebruikt om vluchtelingen uit de abdij te beschermen.

Albi
SAINTE-CÉCILE, kathedraal van ALBI
De kathedraal van Albi is de grootste bakstenen kerk ter wereld. Een monument die zijn gelijkenis niet kent. Hij bevestigt zijn macht en beschermt een exceptioneel decor zijnde een museum van Christelijke kunst. Ontdek de meest curieuze bezienswaardigheid van Albi gebouwd als een bizar  bakstenen schip op een sokkel geplaatst op het hoogste punt midden in Albi, de kathedraal Sainte-Cécile van Albi is de getuigenis van het Christelijke geloof na de Katharen vervolging en is het schoolvoorbeeld van de Mediterrane gotiek. De kathedraal maakt deel uit, samen met het Palais de la Berbie, van de verdedigingswerken rond de stad en kon op momenten van gevaar 6.000 Albigenzen herbergen. Teneinde huizen te bouwen heeft men gedurende 2 eeuwen tussen 1282 en  1493 klei uit de rivier gedolven voor het bakken van bakstenen.

Het "PALAIS DE LA BERBIE"
Dit imposante fort werd gebouwd aan het einde van de 13de eeuw. Het is het centrum van wereldlijke en religieuze macht van de bisschoppen van Albi en vertegenwoordigt een zeer bijzondere architectuur :

  • een enorme vestingtoren van 50 meter hoog, geflankeerd op de 4 hoeken door torens en 3 pleinen. 
  • muren van 7 meter dik aan de basis. 
  • Enorme vestingmuren.

Na eeuwen, hebben de bisschoppen het gefortificeerde kasteel omgebouwd tot een meer gerieflijk onderkomen met dakpannen daken. Er werden grote salons gemaakt, terrassen, Franse tuinen en een Renaissance vleugel die duidelijk de macht van de bisschoppen weerspiegelden.

Viaduct van Millau

Het viaduct, het begin van een legende
Het viaduct van Millau vertegenwoordigt het resultaat van een ongelooflijke geschiedenis. Vanaf het begin tot aan de realisatie hebben honderden mensen hun energie en ingenieusiteit gegeven door deel te nemen aan dit unieke project. Algauw werkten meer dan 600 bedrijven mee op de bouwplaats, gebruikmakend van de meest geavanceerde technologieën zoals laser en GPS teneinde de constructie bestaande uit enorme stalen en betonnen componenten tot op de millimeter te positioneren,  Uiteindelijk waren er slechts 3 jaar nodig, van december 2001 tot december 2004 om de brug te voltooien. 

Enkele feiten en cijfers

  • Lengte : 2.460 m
  • Breedte : 32 m
  • Maximum hoogt : 343 m, oftewel 19 m hoger dan de Eiffeltoren
  • Hellingshoek : 3,025 %, stijgend van noord naar zuid in de richting Clermont-Ferrand – Béziers
  • Hoogte van de hoogste peiler (P2) : 245 m
  • Hoogte van de kleinste peiler : 87 m
  • Aantal peilers : 7
  • Lengte van de overspanning : 2 overspanningen aan de oever van 204 m en 6 overspanningen in het midden van 342 m
  • Aantal spankabels : 154 (11 paar per mast)
  • Spanning van de kabels : 900 ton tot 1200 ton voor de langste
  • Gewicht van het stalen wegdek : 36.000 t, oftewel 5 maal de Eiffeltoren
  • Volume van het beton : 85.000 m3, oftewel 206 000 t
  • Kosten van de brug : 400 M€
  • Duur van de concessie : 78 jaar – 3 jaar constructie en 75 jaar exploitatie
  • Geplande levensduur van de constructie : 120 jaar

Roquefort

Geschiedenis
Sinds mensenheugenis wordt in het plaatsje Roquefort de wereldberoemde schimmelkaas gefabriceerd. Men moet terug naar het jaar 1070 en de periode van de Carolingers waar men voor het eerst de vermelding Roquefort in hun geschriften tegen komt. Aan het eind van de Middeleeuwen begint de Roquefort aan zijn veroveringstocht over de mediterrane laagvlakten (Toulouse, Marseille, Montpellier). Pas in de 15de eeuw verleent Karel de Zesde aan de inwoners van Roquefort het monopolie voor het raffineren van deze kaas en de bouw van de rijpingskelders. Alleen in deze kelders kan de typische schimmel groeien dankzij de juiste temperatuur, luchtvochtigheid, luchtbewegingen en microben.

Les causses de Larzac

De steppen en kalkrotsen van de Larzac lijken oneindig… Dor als een maanlandschap, het is de wereld van de grote vlaktes, rijk aan uitgestrekte grasvelden, bijzondere orchideeën (les devèzes ) en ruïneachtige rotsformaties (les rajals). Hier bent u op het plateau van de Larzac, het meest uitgestrekte gebied van de Grands Causses, ontstaan in het Jura tijdperk tijdens een langdurige kalkafzetting van een prehistorische tropische oceaan.

Les rougiers de Camarès
De Rougier van Camarès is een natuurgebied in de Aveyron dat bestaat uit een merkwaardige poreuze kleilaag rijk aan ijzeroxide.
De Rougier van Camarès bevindt zich in het zuiden van de Aveyron tussen de Causse du Larzac (in het oosten), de rivier de Tarn (in het noorden) en de bergen van Lacaune (in het zuid-oosten). Het stadje Camarès bevindt zich in het midden van dit bijzondere rode gebied. De Rougier van Camarès wordt doorsneden door de rivier de Dourdou die tussen de heuvels met rode rotsen doorslingert.


 

 

La vallée du Tarn

St. Izaire Brousse le Chateau Broquiès

 

 

Auberge de la Valette
Mme Moser Valérie & Mr Schneider Christian
Place de la Bascule
12480 St. Izaire
Tél: 0565 97 57 78
bonapetit@aubergelavalette.com
GPS: 43.97476 , 2.72085
   

site crée par compaction